صُبِ افـتو زده ای یار ، وَری راس آوو / عالـم آویـدنـه بیدار، وَری راس آوو / می چقه یاوو بخوسی که بیاین ری سَـرِت / تا نـَبـُردِنـتِ سَرِ دار ، وَری راس آوو گـنـــــا وه ی مـــــا



   پنج سال وبلاگ نويسی   

دقیقا ۵ سال پیش ، ۱۶ شهریور ۱۳۸۱ ، اولین مطلبم را در این دنیای مجازی و در وبلاگ سابقم ، آسمان کبود ، نوشتم و چه زود گذشت ... .

این محیط را دوست دارم و خدا را شاکرم که توان نوشتن در این فضا را به این بنده داده است و همچنین از همراهی شما ممنون .

تمام خاطرات این چند سال در جلوی چشمانم قدم می زنند و من با یکایکشان زندگی می کنم ؛ با همان خاطرات .

سفر مشهد با ۱۱۳ نفر از وبلاگ نویسان در سال ۱۳۸۱ ، برنده ی جایزه ی زیباترین نام وبلاگ هماهنگ با مضمون ، تشکیل گروه موج بوشهر ( مجمع وبلاگ نویسان جوان بوشهر ) و ... همه و همه خاطراتی است که من از آسمان کبود و بعد ها گناوه ی ما دارم . و همه را از لطفش می دانم .

... و با این امید که همچنان با شما بمانم .

لینک
جمعه ۱٦ شهریور ،۱۳۸٦ - مسعود احمدزاده

   چرا کسی هوای ما را ندارد ؟   

35+32+31=98      98/3=32.6

118+121+125=364     364/3=121.33

 

این ها مشق شب یک دانش آموز نیست یا حتی جمع و ضرب یک کاسب . اینها حساب و کتاب یک ناخدای باسواد است برای سفر یک ماهه ای که نمی داند فردا آغازش کند یا نه . شهرستان گناوه به گفته ی خیلی ها بیشترین تعداد لنج و قایق را در بین بندر های جنوبی دارد اما دریغ از ساده ترین امکانات هواشناسی . ناخدای قدیمی اما با سواد شهر من آیا می تواند ارتفاع امواج ساحل گناوه را با میانگین امواج بوشهر , دیلم و خارک به دست آورد ؟ با کدامین ریسک می توان اینچنین دل به دریا زد ؟ آیا دمای 32.6 برای شما قابل توجیه است که ناخدا از میانگین سه شهر دمای شهرم را به دست آورد یا حتی ارتفاع موج 121.33 ؟ آیا حق ما نیست کسی هوایمان را داشته باشد ؟

 

لینک
چهارشنبه ۱٤ شهریور ،۱۳۸٦ - مسعود احمدزاده